Rekrutacja specjalisty ds. finansów

Najprościej – poprzez zadania analityczne oparte na realnych podmiotach i ich danych. Kandydat powinien umieć interpretować informacje, łączyć fakty zgodnie z podstawowymi zasadami finansów, wykrywać odchylenia oraz rozumieć ich wpływ na funkcjonowanie biznesu. W finansach istotne jest nie tylko liczenie, ale też prowadzenia logicznych wniosków i podejmowanie decyzji na ich podstawie. To, czy osiągnie sukces, zależy od umiejętności pracy z liczbami.

Wtedy, gdy firma potrzebuje czegoś więcej niż samego księgowania dokumentów. Biuro rachunkowe rozlicza – specjalista ds. finansów zarządza. Jeśli w firmie rośnie liczba transakcji, kosztów, projektów, pojawia się potrzeba planowania budżetów, kontroli kosztów, analiz rentowności albo pracy z danymi w czasie rzeczywistym – to moment, w którym własny specjalista zaczyna się opłacać. Dochodzi do tego sytuacja, w której zarząd potrzebuje szybkiej informacji, prognozy lub scenariuszy finansowych „na jutro”, a biuro rachunkowe nie świadczy takich usług. W praktyce firma zyskuje nie tylko kontrolę nad finansami, ale przede wszystkim bezpieczeństwo decyzji i przewidywalność przyszłych wyników.

Poza językiem kluczowa jest znajomość standardów, prawa finansowego oraz zasad pracy w ustrukturyzowanych procesach. Niezależnie od tego, czy kandydat studiował w trybie stacjonarnym, na studiach niestacjonarnych czy za granicą, ważne jest, czy potrafi analizować dane i działać zgodnie z procedurami. W praktyce kierunek studiów (nawet jeśli były to studia drugiego stopnia) ma tu drugorzędne znaczenie. Dla wielu firm istotne jest też doświadczenie zdobyte w zagranicznym oddziale lub międzynarodowych podmiotach – to często pozwala szybciej wejść w nowe środowisko.

Zwykle są to studia licencjackie lub studia II stopnia na kierunku finanse, finanse i rachunkowość, ekonomia czy zarządzanie. Liczy się praktyczna wiedza, doświadczenie i umiejętność pracy z danymi. Coraz częściej ważne są także dodatkowe ścieżki kształcenia, np. kursy analityczne, szkolenia z rynków finansowych, certyfikaty controllingowe albo zajęcia projektowe i szkolenia pozwalające na zdobycie praktyki jeszcze podczas studiów.

Najpierw porządkuje to, czego zwykle firmie brakuje: przepływy finansowe, rozjazdy w kosztach, realny obraz tego, co firma zarabia i na czym traci. Często zaczyna od przygotowania budżetów, raportów, prognoz oraz wdrożenia podstawowych procesów finansowych, które wcześniej były rozproszone między różnymi osobami. Przejmuje także komunikację między firmą a biurem rachunkowym, dzięki czemu zarząd dostaje jasne, aktualne informacje bez biegania za dokumentami. W kolejnych tygodniach wchodzi głębiej: usprawnia kontrolę kosztów, przygotowuje analizy rentowności, wspiera menedżerów w planowaniu oraz pomaga w podejmowaniu decyzji na bieżąco. W praktyce specjalista ds. finansów odciąża właściciela i daje firmie przewidywalność finansową, której wcześniej brakowało.

Tak – jeśli kandydat ma dobrą wiedzę z zakresu finansów, rachunkowości, matematyki, zna podstawowe narzędzia i potrafi myśleć analitycznie. Dodatkowym plusem jest również fakt, że wielu studentów zdobywa umiejętności w ramach praktyk, staży lub pracy w podmiotach zajmujących się księgowością i podatkami. Dyplom pomaga, ale ostatecznie to praktyka oraz sposób myślenia decydują o wyboru kandydata. Wielu pracodawców także zapewnia programy wdrożeniowe, bo zapotrzebowanie na specjalistów finansowych rośnie, a rynek pracy potrzebuje nowych talentów.

Nie zawsze. Studia stacjonarne pozwalają na większą dostępność zajęć i udziału w projektach rozwojowych, ale to jakość uzyskanego doświadczenia decyduje o tym, jak dany kandydat poradzi sobie w biznesie, nie tryb nauki. To, czy ktoś pracował podczas studiów, jakie przedmioty realizował, brał udział w badaniach analitycznych albo angażował się poza uczelnią, często ma większą wartość niż sam tryb studiów. Najwięcej jednak zależy od tego, jak kandydat potrafi połączyć wiedzę z praktyką.

Możliwości jest dużo: działy finansowe przedsiębiorstw, controlling, analiza danych, banki, instytucje finansowe, biura rachunkowe, a nawet sektor publiczny. W szczególności osoby, które potrafią łączyć analizę liczb z rozumieniem biznesu, mogą rozwijać się w różnych kierunkach – od analityka po menedżera finansowego. Perspektywy rosną zwłaszcza po zakończeniu pierwszych lat pracy, kiedy kompetencje zaczynają się szybko specjalizować.